Granat ręczny RG-42 (ręczny granat zaczepny wz. 1942) to radziecki granat odłamkowy zaczepny używany podczas II wojny światowej oraz w latach powojennych aż do lat ’90. Obecnie nie jest już produkowany i jest wycofywany z uzbrojenia.
Granat RG-42 składa się z cylindrycznego korpusu w którego wnętrzu znajduje się ładunek kruszący o wadze ok. 120 gramów i zapalnik czasowy UZRGM (Uniwersalny Zapalnik Ręcznych Granatów Modernizowany) o opóźnieniu 3,2-4 sekund. W korpusie granatu RG-42 umieszczona została naciętą taśma odłamkowa. Zapalnik granatu RG-42 uzbrajany zostaje w chwili rzutu i powoduje eksplozję po 3,2-4 sekundach.
Podczas wyciągania zawleczki z granatu RG-42, położenie dźwigni spustowej nie ulega zmianie i widełki dźwigni spustowej nadal mieszczą się w rowku pierścieniowym na iglicy utrzymując ją w położeniu górnym przez co iglica nie zostaje zwolniona.
Dźwignię granatu RG-42 w położeniu wyjściowym przytrzymują palce ręki wykonującej rzut. W momencie rzutu dźwignia spustowa zostaje zwolniona od nacisku palców co powoduje zwolnienie iglicy, a ta pod wpływem działania sprężyny uderza grotem w spłonkę zapalającą i powoduje jej działanie.
Dane techniczne granatu RG-42:
Masa granatu RG-42 uzbrojonego 400 gramów
Materiał wybuchowy 120 gramów
Typ zapalnika UZRGM
Opóźnienie 3,2-4 sek.
Zasięg rzutu 30 -40 m.
Promień rażenia 15-20 m.
