Tag Archives: karabin

Karabin SWD – karabin snajperski – karabin wyborowy Dragunowa

Karabin SWDkarabin snajperskikarabin wyborowy Dragunowa

Snajperski karabin SWD czyli karabin wyborowy Dragunowa SWD zaprojektowany został przez  Jewgienija Dragunowa. Radziecki samopowtarzalny karabin wyborowy SWD produkowany jest seryjnie od 1963 roku.

W 1961 roku podjęto testy dwóch karabinów wyborowych tj. karabinu Dragunowa oraz karabinu  Konstantinowa. Po przeprowadzeniu testów okazało się, że karabin SWD jest nie tyle trwalszy i mniej zawodny, ale również i celniejszy. Do uzbrojenia Armii Radzieckiej karabin SWD przyjęto decyzją ówczesnych władz w lipcu 1961 roku.

Karabin wyborowy SWD posiada magazynek mieszczący 10 nabojów 7,62 x 54 mm R. Dla karabinu SWD skonstruowano specjalną odmianę naboju 7,62 x 54 mm z ołowianym rdzeniem i stalowym penetratorem oznaczoną symbolem 7N1. Co prawda karabin snajperski SWD może strzelać standardową amunicją 7,62 x 54 mm R, ale specjalnie zaprojektowana do SWD amunicja ma zdecydowanie lepsze właściwości co ujawnia się przy strzelaniu na znaczne odległości. W późniejszym czasie zaprojektowano nowszą amunicję do karabinu SWD oznaczoną 7N14.

Karabin wyborowy Dragunowa SWD na wyposażeniu polskiej armii znalazł się w 1965 roku, kiedy to zakupiono około 1500 sztuk tej broni.

Zasada działania karabinu wyborowego Dragunowa SWD oparta na odprowadzaniu gazów prochowych przez boczny otwór lufy. Ruch tłoka gazowego karabinu SWD przenoszony jest przez lekki prętowy popychacz na suwadło. Tłok gazowy ma krótki skok.

Wersje karabinu snajperskiego SWD:
SWD – wersja standardowa karabinu SWD
SWD-S – wersja z odłączaną kolbą dla wojsk powietrznodesantowych
SWDS – wersja ze skróconą lufą i składaną kolbą oraz oddzielnym chwytem pistoletowym
SWD – wersja bullpup
Tigr – sztucer myśliwski
Typ 79 – chińska wersja karabinu SWD
Typ 85 – zmodernizowana wersja Typ 79
NDM 86 – cywilna wersja karabinu Typ 85
SWD-M – karabin SWD zmodernizowany w latach 90 przez WITU. Ta wersja karabinu SWD otrzymała odłączalny dwójnóg i nowy montaż lunety, zaś celownik PSO-1 zastąpiono celownikiem LD-6×42.

Karabin SWD:
Nabój 7,62 x 54R
Długość w 1225 mm
Długość lufy 620 mm
Masa własna z celownikiem 4,3 kg
Masa załadowanej broni 4,55 kg

Karabin SWD-S:
Nabój 7,62 x 54R
Długość 1225 mm
Długość lufy 620 mm

Karabin SWDS:
Nabój 7,62 x 54R
Długość w mm 1135
Długość z kolbą złożoną 875 mm
Długość lufy 565 mm
Masa własna z celownikiem 4,68 kg

Karabin SWU:
Nabój 7,62 x 54R
Długość 870 mm
Długość lufy 520 mm
Masa własna z celownikiem 5,6 kg
Masa załadowanej broni 4,40 kg

Karabin SWD-M:
Nabój 7,62 x 54R
Długość w 1225 mm
Długość lufy 620 mm
Masa własna z celownikiem 5,54 kg

Karabin Tigr:
Nabój 7,62 x 54R
Długość w mm 1100-1200
Długość lufy w zależności od wersji 530, 565 i 620 mm
Masa własna z celownikiem zależy od rodzaju zamocowanego celownika

Uniwersalny karabin maszynowy PK/PKS – km PK

Uniwersalny karabin maszynowy PK/PKSkm PK

Uniwersalny karabin maszynowy PK jest karabinem kalibru 7,62mm. Skrót km PK oznacza pulemiot Kałasznikowa, a km PKS pulemiot Kałasznikowa stankowyj.

Karabin maszynowy PK produkowany jest od 1961 roku, a skonstruowany został przez Michaiła Kałasznikowa. W połowie tak ’60  karabin maszynowy PK został przyjęty do arsenału polskiej armii. Pod koniec lat ’60 rozpoczęto produkcję tego karabinu w Polsce. Produkowały go Zakłady Przemysłu Metalowego H. Cegielskego.

Karabin maszynowy PKM powstał w 1969 roku i jest to zmodernizowany karabin maszynowy PK. Celem modernizacji i zmian konstrukcyjnych było zmniejszenie masy karabinu. Automatyka km PK i km PKM niczym się w zasadzie nie różni. W nowym km PKM zastosowano lżejszą lufę oraz zmieniono tłumik płomieni. Odchudzono też pokrywę komory zamkowej i osłonę donośnika. Ze względu na cieńszą blachę konieczne było wprowadzenie przetłoczeń aby zachować sztywność. Karabin maszynowy km PKM zyskał też oporę naramienną.

Wersja wyposażona w podstawę do mocowania celownika nocnego PPN-3 została oznaczona jako PKMN/PKMSN.

Wersja z elektrospustem oraz zamkniętym regulatorem gazowy posiadająca dłuższą lufę o grubszych ściankach oznaczoną została jako karabin maszynowy PKT. W tą wersję karabinu wyposażono czołgi.

Karabin maszynowy Pieczenieg jest wersją karabinu maszynowego PKM przeznaczoną dla jednostek Specnazu i Wojsk Powietrznodesantowych Federacji Rosyjskiej.

Karabin maszynowy PK wyposażony w podświetlone trytowymi źródłami światła mechaniczne przyrządy celownicze oznaczono jako PKMSP.

Karabin maszynowy PK – wyposażony we wspornik do mocowania celownika i celownik noktowizyjny PPN-3 (lub inny) oznaczono jako PKMSN.

Karabin maszynowy PK – wyposażony w podświetlane przyrządy celownicze i celownik noktowizyjny oznaczono jako PKMSNP.

Podstawy trójnożne stosowane w km PK:
Podstawy trójnożna 6T2 – waga 7,5kg, ostrzału w płaszczyźnie pionowej od -15 do +15 st.
Podstawy trójnożna 6T5 – waga 4,5kg, ostrzału w płaszczyźnie pionowej od -10 do +20 st.

Dane karabinu maszynowego PK:
Masa karabinu – 9 kg
Masa lufy – 2,6 kg
Długość karabinu – 1173 mm
Prędkość początkowa pocisku – 825 m/s
Długość lufy (bez tłumika płomienia) – 605 mm
Szybkostrzelność teoretyczna – 650 strzałów na minutę
Szybkostrzelność praktyczna – 250 strzałów na minutę
Masa skrzynki amunicyjnej ze 100/200/250 nabojami – 3,9kg/8kg/brak

Dane karabinu maszynowego PKM:
Masa karabinu – 7,5 kg
Masa lufy – 2,4 kg
Długość karabinu – 1196 mm
Prędkość początkowa pocisku – 825 m/s
Długość lufy (bez tłumika płomienia) – 605 mm
Szybkostrzelność teoretyczna – 650 strzałów na minutę
Szybkostrzelność praktyczna – 250 strzałów na minutę
Masa skrzynki amunicyjnej ze 100/200/250 nabojami – 3,9kg/8kg/brak

Dane karabinu maszynowego PKT:
Masa karabinu – 10,5 kg
Masa lufy – 3,23 kg
Długość karabinu – 1098 mm
Prędkość początkowa pocisku – 855 m/s
Długość lufy (bez tłumika płomienia) – 722 mm
Szybkostrzelność teoretyczna – 700 strzałów na minutę
Szybkostrzelność praktyczna – 250 strzałów na minutę
Masa skrzynki amunicyjnej ze 100/200/250 nabojami – brak/brak/9,4kg

 

 

 

Kałasznikow – karabinek AK i AKM- kbk AK – kbk AKM – AK-47

Karabinek AK (AKS) czyli w skrócie kbk AK znany też powszechnie jako kałasznikow, to karabinek automatyczny kalibru 7,62mm zaprojektowany przez Michaiła Kałasznikowa. Seryjnie produkowany był w latach 1949 – 1959, a następnie został zmodyfikowany i nazwany kbk AKM. Wersja kbk AKM produkowana jest od 1959 roku do dnia dzisiejszego. Kałasznikow kbk AKM w wersji ze składaną kolbą nazwano kbk AKMS. Można też zetknąć się z nazwą AK-47, ale w rozkazie dowództwa armii radzieckiej o przyjęciu karabinka AK do uzbrojenia zdecydowano o odrzuceniu oznaczeń rocznikowych. AK-46, AK-47 i AK-48 są wyłącznie nazwami odmian rozwojowych karabinka.

W 1956 roku licencja na produkcję kałasznikowa została udostępniona m.in. Polsce, Węgrom, Rumunii, Finlandii, Bułgarii, NRD czy Chinom. Po zmodyfikowaniu karabinka AK do kbk AKM również licencja na produkcję nowej wersji trafiła m.in. do Polski.

Długość kbk AK i kbk AKM wynosi 870mm. W przypadku (kałasznikow) kbk AKM ze składaną kolba czyli (kałasznikow) kbk AKMS długość karabinka wynosi 875mm, a po złożeniu kolby 675mm. Długość lufy zarówno w przypadku kbk AK, kbk AKM i kbk AMKS wynosi 415mm. Również długość linii celowniczych we wszystkich trzech wersjach karabinka Kałasznikowa jest taka sama czyli 378mm.

Prędkość początkowa pocisku w AK, AKM i AKMS jest taka sama. Początkowa prędkość pocisku wynosi 715m/s. Energia początkowa pocisku to około 2000 J. Szybkostrzelność teoretyczna to 600 strzałów na minutę, lecz w praktyce jest to od 40 do 100 strzałów na minutę i zależy od rodzaju ustawionego ognia. Kbk AKM (kałasznikow)może skutecznie razić z odległości 1500 metrów. Donośność graniczna pocisku to 3000 metrów.

Magazynek karabinka AKM mieści 30 nabojów 7,62 × 39 mm.

Kbk AKM (kałasznikow) jest bronią automatyczną samoczynno-samopowtarzalną. Karabinek działa na zasadzie odprowadzenia części gazów prochowych przez przewód skośny łączący komorę gazową z przewodem lufy, z ruchem tłoka gazowego.

Wersję z montażem bocznym przeznaczonym do zamocowania szczelinowego tłumika płomieni oraz celownika noktowizyjnego nazwano kbk AKMŁ. Tą samą wersję lecz z trytowymi źródłami światła na przyrządach celowniczych nazwano kbk AKMŁP. Ze składaną kolbą nazwana odpowiednio kbk AKMSN, kbk AKMSNP oraz kbk AKMSP. Produkowana w naszym kraju na rynek cywilny wersja AKM nosi nazwę Radom-Hunter, natomiast samopowtarzalna wersja AKMS dla agencji ochrony osób i mienia to STAM-99.